Ο Κώστας Πουρναράς «συναντά» τον Γιώργο Κοτζιούλα στη λεύτερη Άρτα – Το Παλλαϊκό Παναρτινό Συλλαλητήριο για τη Λευτεριά και την Ανεξαρτησία στις 7/1/1945

Ο λαός της Άρτας και των χωριών της, που είχε υποφέρει τα πάνδεινα από τις μοναρχοφασιστικές δυνάμεις του ΕΔΕΣ και τις ληστοσυμμορίες του Βόιδαρου και άλλων αποβρασμάτων του επίσημου παρακράτους, γιόρτασε την απελευθέρωσή του με ένα μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο στις 7 Γενάρη του 1945. Εννιά με δέκα χιλιάδες κόσμος από την πόλη, τα καμποχώρια, αλλά και τα απομακρυσμένα και δυσπρόσιτα χωριά των γύρω βουνών του Νομού Άρτας, έσμιξαν στην πλατεία Κιλκίς για να υποδεχτούν τους απελευθερωτές του ΕΛΑΣ, να ζητωκραυγάσουν για την πολυπόθητη λευτεριά και να ορκιστούν συνέχιση του αγώνα, ενάντια στην επίθεση της ντόπιας και Αγγλικής αντίδρασης, που ένα μήνα πριν ξεκινούσε το αιματοκύλισμα του αθηναϊκού λαού («Δεκεμβριανά»), για λευτεριά και ανεξαρτησία.

«Γράμμε βουνό φως του κόσμου, Γράμμε καρδιά της Ελλάδας…»

Στις 14 Ιούλη του 1949, λίγες βδομάδες πριν από την  λήξη των εμφύλιων μαχών στις κορφές του Γράμμου, βγαίνει από τους μαχητές και τις μαχήτριες της 107^ης Ταξιαρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας το πρώτο φύλλο της εφημεριδούλας ΓΡΑΜΜΟΣ Ορμητήριο, με υπέρτιτλο το σύνθημα Δε θα περάσουν. Το χαρτί έχει μέγεθος Α4 και τα κείμενα είναι γραμμένα σε γραφομηχανή και τυπωμένα σε πολύγραφο. Τίτλος και υπέρτιτλος έχουν γραφτεί με το χέρι, ενώ ως  φόντο στον τίτλο (ΓΡΑΜΜΟΣ) είναι σκιτσαρισμένα δυο έλατα και ένα περίγραμμα της οροσειράς του Γράμμου.

Η πεζογραφία των πολιτικών προσφύγων

Ο Λογοτεχνικός Κύκλος το 1956 στο Ντεζ της Ρουμανίας. Από
αριστερά: Μήτσος Αλεξανδρόπουλος, Κώστας Μπόσης, Έλλη
Αλεξίου, Τάκης Αδάμος, Νίκος Κυτόπουλος, Απόστολος Σπήλιος.*

(Αναδημοσίευση από το φιλικό ιστολόγιο ofisofi)

Η λογοτεχνία των πολιτικών προσφύγων έχει μονοπωλήσει τους τελευταίους μήνες τα αναγνωστικά ενδιαφέροντα μου. Είναι ένα πεδίο ευρύ με μεγάλο ενδιαφέρον. Η πρώτη αφορμή μου δόθηκε όταν διάβασα το μυθιστόρημα του Κώστα Μπόση , Ο Κραβαρίτης. 

Ένα VIDEO για τη ζωή και το έργο του Κώστα Μπόση

Αποτυπώσαμε σε ένα βίντεο «σκηνές» από τη ζωή, την αγωνιστική διαδρομή και το λογοτεχνικό έργο του Κώστα Πουρναρά (Μπόση). Η προσπάθεια αυτή δεν είναι ασφαλώς ολοκληρωμένη, αφού βασίστηκε σε στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει μέχρι σήμερα. Για το βίντεο χρησιμοποιήσαμε φωτογραφίες, εικόνες από εικαστικά έργα, αποκόμματα εφημερίδων, αποσπάσματα από κείμενα, μουσική και τραγούδια.

"ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΛΤΕΖΟΣ (1908-1938)" – Μετά από 46 χρόνια, ολόκληρο το ιστορικό κείμενο-αφιέρωμα του Κ. Μπόση για τον κομμουνιστή ήρωα

Σαν σήμερα, στις 22 Νοέμβρη του 1938, δολοφονείται από τα όργανα της  μεταξικής δικτατορίας με άγρια βασανιστήρια στις φυλακές της Κέρκυρας ο Χρήστος Μαλτέζος, Γραμματέας της ΟΚΝΕ. Τον Φλεβάρη του 1967 δημοσιεύεται στο περιοδικό του ΚΚΕ «Νέος Κόσμος» ένα κείμενο-αφιέρωμα του Κώστα Μπόση στον κομμουνιστή ήρωα, ενταγμένο στον κύκλο αφιερωμάτων του περιοδικού με τίτλο «Μορφές αγωνιστών». Πολλά μεταγενέστερα άρθρα που αναφέρονται στην ΟΚΝΕ και στον Χρ. Μαλτέζο έχουν σαν πηγή τους το κείμενο του Κ. Μπόση, όμως το ίδιο το κείμενο, ολόκληρο, δεν έχει ξαναδημοσιευτεί ποτέ ―εδώ και 46 χρόνια― από τότε.  Στα πλαίσια της έρευνας που ξεκίνησε (και συνεχίζεται) το ιστολόγιο Κώστας Πουρναράς (Μπόσης), για τη ζωή και το έργο του αξέχαστου λογοτέχνη-λαϊκού αγωνιστή, το ανακαλύψαμε στο "Επιμορφωτικό Κέντρο Βιβλιοθήκη - Αρχείο «Χαρίλαος Φλωράκης»". Σήμερα, 75 χρόνια μετά το στυγερό έγκλημα, φέρνουμε ξανά στη δημοσιότητα ολόκληρο το κείμενο του Κ. Μπόση, ως απότιση φόρου τιμής στον ήρωα κομμουνιστή ηγέτη Χρήστο Μαλτέζο.

«Κραυγή» αγωνίας από το μακρινό Σιμπίου: «Η κοινωνία βρίσκεται στο σταβροδρόμι: Από δω ο σοσιαλισμός κι από κει η ολοκληρωτική καταστροφή…»

Την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες  (μεταξύ αυτών και η Ρουμανία), ακολούθησε το ξέσπασμα ενός καταστροφικού για τις καταχτήσεις και τα δικαιώματα των λαών τυφώνα, που χτύπησε αρχικά τις προαναφερόμενες χώρες και στη συνέχεια απλώθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη, προκαλώντας ανυπολόγιστη καταστροφή στο βιοτικό επίπεδο και τα δικαιώματα των εργαζόμενων και άλλων λαϊκών στρωμάτων. Περνώντας από διάφορα στάδια τα τελευταία χρόνια ο τυφώνας αυτός έφτασε και στη χώρα μας με τη μορφή της «κρίσης», στη δίνη της οποίας εξαθλιώνονται οι εργαζόμενοι  και γίνονται ακόμα  πλουσιότεροι οι οικονομικά ισχυροί.

Η Ήπειρος του Αγώνα

   Ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας στην Ήπειρο, όπως άλλωστε και σ' όλη την Ελλάδα, αρχίζει στις 28 Οχτώβρη του 1940. Από την ημέρα δηλαδή, που μια χούφτα Έλληνες πρόταξαν τα στήθια στις σιδερόφραχτες μεραρχίες του Μουσσολίνι και του Χίτλερ.
Τις πρώτες μέρες πάνω από 100.000 στρατός της φασιστικής Ιταλίας αντιμετωπίζεται από την 8η Μεραρχία της Ηπείρου, την 9η της Δυτικής Μακεδονίας και ένα απόσπασμα με διοικητή τον Δαβάκη στην Πίνδο. Οι πιο σκληρές μάχες, που κράτησαν 15 περίπου μέρες, διεξάγονται στην Ήπειρο, στον Κεντρικό τομέα του μετώπου, στο Καλπάκι και στη Γκραμπάλα. Στις μάχες αυτές ο εχθρός είχε τεράστιες απώλειες σε έμψυχο και άψυχο υλικό.

Κάτι το πολύτιμο...

Πρωτοχρονιά 1981. Καρτ ποστάλ που έστειλε από το Σιμπίου της Ρουμανίας ο Κώστας Πουρναράς στον συχωριανό του Χρήστο Πουρναρά στην Ελλάδα. Η μεγάλη διαφορά ηλικίας και τα γεγονότα που ανάγκασαν τον Κώστα Πουρναρά να πάρει μαζί με χιλιάδες συντρόφους του το δρόμο της πολιτικής προσφυγιάς, δεν επέτρεψαν στους δυο άντρες να γνωριστούν δια ζώσης. Κάτι που -σε μεγάλο βαθμό- μπόρεσε να συμβεί  μέσα από την αλληλογραφία τους...

Οι γέροι ξέρουν...

Τέτοιες ώρες μαύρες κι άραχλες σκέφτομαι κάτι βασανισμένους γέρους κομμουνιστές, με παράσημα βασανιστηρίων στα κορμιά τους, εφιάλτες εξορίας που δεν ξεπεράστηκαν σε πολυτελείς σοφάδες ψυχαναλυτών και δεν πουλήθηκαν σε βιβλιαράκια τσέπης. Είναι εκείνα τα μάτια τους στις συγκεντρώσεις να κοιτάνε τα νιάτα χωρίς φθόνο, να καμαρώνουν και συχνά πυκνά να βγάζουν μιαν τρυφερή αυστηρότητα, όταν το πάθος των γύρω τους υπολείπεται της δικής τους αντοχής για τα μελλούμενα της τάξης και του Κόμματος.

ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ Ή ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Ή ΤΑ ΟΠΛΑ – Ε.Α.Μ.

Σαν σήμερα, στις 27 Σεπτέμβρη του 1941, ιδρύεται το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο-ΕΑΜ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, μετά την ολοκλήρωση της τριπλής κατοχής από τα γερμανικά, ιταλικά και βουλγαρικά στρατεύματα, το ΚΚΕ ύψωσε τη σημαία της αντίστασης. Είχε προηγηθεί η ίδρυση του Εργατικού Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (16 Ιούλη 1941).